Badania z użyciem aktynomycyny D wykazały jednak, że pomimo istnienia statystycznie istotnej zależności oznaczenie wykorzystujące ten sposób nie jest do końca jednoznaczne.
Fizjologia Przydatne w rozpoznawaniu gatunku względnie krótkie kończyny tylne wiążą się z niemożnością wykonywania tak długich skoków, jak w przypadku żaby śmieszki. Wobec powyższego w przypadku żaby jeziorkowej często obserwuje się skoki z wysokości w dół.
Tryb życia 3 środkowoeuropejskie, spokrewnione blisko ze sobą gatunki z rodzaju Pelophylax nie różnią się zbytnio trybem życia.
Żaba jeziorkowa zachowuje aktywność za dnia.
Spędza czas na nasłonecznionych brzegach, niekiedy na zarośniętych gęsto roślinami brzegach niewielkich zbiorników wodnych napotkać można żaby jeziorkowej w dużym zagęszczeniu. W obliczu niebezpieczeństwa płaz ten ucieka jednym skokiem do wody. Poszczególne osobniki zachowują od siebie mniejszy dystans niż większa żaba śmieszka.
P. lessonae spożywa różnorodny pokarm. Najważniejsze miejsce mają w nim owady, szczególnie muchówki, przylatujące nad zbiornik wodny. Stają się one zdobyczą tego płaza bardzo szybko. Pożera on też kręgowce, w tym płazy ogoniaste, jednakże rzadziej niż śmieszka, co wiąże się z mniejszymi rozmiarami ciała. Do pożywienia żaby jeziorkowej zalicza się też złuszczona skóra.
Rozmnażanie thumb|left|Samiec o białych workach rezonansowych, 28 kwietnia 2007