Witold Mężnicki, ps. „Marek Dulęba”, „Old boy” (ur. 5 października 1905 w Częstochowie, zm. 5 maja 1970 w Gdyni) – polski publicysta, dziennikarz, redaktor „Dziennika Bałtyckiego”, krytyk teatralny, działacz harcerski oraz księgarz.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana, urzędnika Banku Handlowego, i Elżbiety z domu Korwin-Gąsiewskiej (1882–1968). Uczył się w latach 1915–1916 w I Gimnazjum Gustawa Kośmińskiego w Częstochowie, w latach 1917–1918, i po 1920 w Krakowie i Toruniu, w maju 1926 zdał maturę w Państwowym Gimnazjum Humanistycznym w Bydgoszczy. Od 1915 należał do Drużyny Skautowej im. Waleriana Łukasińskiego w Częstochowie, następnie w Komendzie Pomorskiej Chorągwi Harcerzy Poznaniu i Toruniu, w 1927 mianowany podharcmistrzem, organizował wyjazdy harcerzy do Rzucewa. W 1920 jako ochotnik w Wojsku Polskim był członkiem Straży Granicznej w Czeladzi nad Przemszą i łącznikiem w II powstaniu śląskim. W latach 1926–1928 studiwał na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Studia przerwał i zajął się dziennikarstwem. W 1928 był redaktorem „Ziemi Radomskiej” w Radomiu, w 1929–1930 pracował w gazecie „Opinia” w Kielcach, w 1930–1936 w „Dniu Pomorskim” w Toruniu (od 1 kwietnia 1936 był zastępcą redaktora naczelnego). Od listopada 1935 był wiceprezesem Syndykatu Dziennikarzy Pomorskich. W 1937 osiedlił się w Gdyni.