Friedrich von Oppeln-Bronikowski herbu własnego, (ur. 7 kwietnia 1873 w Kassel; zm. 9 października 1936 w Berlinie) – niemiecki pisarz i tłumacz.
Życiorys Bronikowski pochodził ze starego i bardzo rozgałęzionego polsko-niemieckiego rodu szlacheckiego, potomkowie którego byli oficerami, uczonymi i ziemianami. Ojciec Bronikowskiego był zawodowym oficerem huzarów; Friedrich obrał początkowo tę samą karierę i wstąpił do Szkoły Kadetów w Berlinie, po ukończeniu której został podporucznikiem w ojcowskim pułku huzarów. Ciężkie kontuzje spowodowane spadnięciem z konia zmusiły go wkrótce do porzucenia kariery wojskowej i rozpoczęcia studiów uniwersyteckich. W latach 1896–1899 studiował archeologię, romanistykę i filozofię na uniwersytecie w Berlinie, po czym zamieszkał w Szwajcarii i poświęcił się pisarstwu. Do Berlina przeniósł się w 1905. Debiutował w roku 1898 zbiorem nowel Aus dem Sattel geplaudert (Opowieści z siodła). W swej twórczości zajmował się głównie tematyką życia wojskowego i historią Prus, publikował także eseje z dziedziny historii kultury i biografistyki.