„stupy pięciu elementów” o niewielkich rozmiarach, mniej więcej wysokości dorosłego człowieka, nieco przypominającej tybetańskie czorteny.
W językach europejskich słowem „pagoda” określa się niekiedy także wysmukłe stupy w stylu południowym (Cejlon, Birma, Tajlandia itd.).
Najbardziej znane stupy/pagody znajdują się w: Indiach: w Sańći Birmie: zedi Szwe Dagon w dawnej stolicy Birmy Rangun. Wybudowana na przełomie IX wieku i X wieku. Tajlandii: chedi w Nakhon Pathom Indonezji: w Borobudur Nepalu: stupa Swayambhunath w Katmandu Chinach: Mała i Wielka Pagoda Dzikich Gęsi w Xi’an z VII wieku oraz Żelazna Pagoda w Kaifengu z XI w. Japonii: przy świątyniach w Narze – Hōryū-ji z VII w. i Yakushi-ji z VIII w.
Forma pagody pojawiła się w XIX w. także w europejskiej architekturze ogrodowej, przede wszystkim w stylu chinoiserie, np. w Brukseli, we Wrocławiu itd.
Wraz z rozwojem buddyzmu w Polsce wybudowano do tej pory kilka stup. Dwie największe – Stupa Cudów i Stupa Oświecenia znajdują się Buddyjskim Ośrodku Medytacyjnym w Kucharach koło Drobina (ok. 100 km od Warszawy).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Stupa Cudów w Polsce (Kuchary) Stupa w Chanteloup (1775)
Kategoria:Architektura buddyjska Kategoria:Architektura Tybetu Kategoria:Buddyzm tybetański Kategoria:Architektura Tajlandii Kategoria:Architektura Japonii