Latem tego samego roku kompozytor, dyrygując orkiestrą wojskową, wykonał ten utwór na głównym skwerze miejskim.
Rozpowszechnienie utworu Wkrótce po opublikowaniu nutowego zapisu kompozycji walc Na wzgórzach Mandżurii stał się światowym przebojem i jednym z najsłynniejszych walców rosyjskich. Pierwszym wydawcą utworu był Oskar Knaub, nauczyciel i kompozytor, którego Szatarow poznał w 1906 w Samarze. W 1908 roku przeniósł się on do Moskwy gdzie założył własne wydawnictwo. Do 1911 roku wydał partyturę drukiem aż 82 razy. Pojawiły się również płyty z nagraniem utworu. Tylko w 1910 roku firma Zonofon sprzedała 15 tysięcy płyt. Wytwórnie płyt nie płaciły jednak tantiem autorowi muzyki. Gdy w 1910 roku Szatrow upomniał się o nie zasugerowano, że tak naprawdę autorem muzyki jest kapelmistrz kazańskiego pułku kawalerii S. Grigoriew. Szatrow wygrał z nim proces i złożył pozew przeciwko Syrena Rekord o wypłatę tantiem za wydane płyty z jego muzyką. W 1911 roku sąd w Moskwie nakazał firmie zapłatę tantiem w wysokości 15 kopiejek od każdej płyty. Niestety po 1917 roku, w ZSRR Szatrow nie tylko nie otrzymywał tantiem, ale również nie podawano, kto jest autorem utworu.
W kulturze