PB-7 – radziecki pływający samochód pancerny skonstruowany w drugiej połowie lat 30.
Historia Jeszcze w przed zakończeniem prób samochodu pancernego PB-4 w Zakładach Iżorskich uznano, że niemożliwe będzie spełnienie wszystkich wymagań RKKA i usunięcie wykrytych wad tego pojazdu. Dlatego w 1936 roku rozpoczęto projektowanie kolejnego pływającego samochodu pancernego. Tym razem wykorzystano podwozie nowszego samochody terenowego GAZ-3A (później planowano zastosowanie podwozi GAZ-30 lub GAZ-32 o napędzie 6x6). Było to podwozie trójosiowe, Na przedniej osi znajdowały się koła pojedyncze, na tylnych podwójne. Dodatkowo do boków kadłuba były zamocowane dwa pojedyncze koła zapasowe. Koła zapasowe osadzano na osiach dzięki czemu ułatwiały pokonywanie przeszkód terenowych. Opony 6.50-20. Na koła tylnych mostów można było założyć gąsienice typu Overoll. Napęd zapewniał czterocylindrowy silnik gaźnikowy o mocy 50 kM. Pojemność zbiorników paliwa 45 litrów.
Na podwoziu osadzono pancerny kadłub zespawany z blach o grubości 8 mm (przód), 6 mm (boki i tył), 4 mm (strop i dno). Na kadłubie, nad tylnymi kołami zamocowano niewielką, obrotową wieżę pancerną wykonaną z blach pancernych o grubości 8 mm. W wieży zamocowany był karabin maszynowy SzKAS.