Wittlinowie zamieszkali w Nowym Jorku. Pisarz pracował tam jako redaktor w „Tygodniowym Przeglądzie Literackim Koła Pisarzy z Polski”, brał również udział w publikacji anglojęzycznej antologii polskiej myśli demokratycznej, wydanej w 1943 roku. Po wojnie, w latach 1946–1947, utwory emigracyjne publikowano w Polsce (m.in. w „Kuźnicy” i „Tygodniku Powszechnym”), jednak w 1952 roku Wittlin nawiązał współpracę z Radiem Wolna Europa, a następnie w 1956 roku podpisał apel o niepublikowanie w Polsce, skierowany do pisarzy na emigracji. Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34..
W 1953 roku przyjął chrzest w wyznaniu rzymskokatolickim. Zmarł w Nowym Jorku 28 lutego 1976 roku.
Twórczość Hymny (1920), Gilgamesz (1922, 1986), Wojna pokój i dusza poety (1925), Ze wspomnień byłego pacyfisty (1929), Etapy (1933), Sól ziemi (1935), Mój Lwów (1946), Orfeusz w piekle XX wieku (1963), Poezje (wyd. pośmiertne, 1978), Walka o sławę: korespondencja. Witold Gombrowicz, Józef Wittlin, Jarosław Iwaszkiewicz, Artur Sandauer (1996).