thumb|Opactwo Lorsch, karolińska brama i sala królewska, widok od strony wschodniej thumb|Ewangeliarz z Lorsch, Łukasz Ewangelista thumb|Pierwsza strona kartularza z Lorsch Klasztor Lorsch (niem. Kloster Lorsch) – dawne opactwo benedyktyńskie w Lorsch w powiecie Bergstraße w południowej Hesji, pomiędzy Darmstadt a Wormacją, w środkowych Niemczech. Założone w 764, było głównym ośrodkiem kultury i nauki Królestwa Frankońskiego. Znane z powstających tam rękopisów, uważanych za jedne z najcenniejszych zabytków sztuki piśmienniczej średniowiecza: Ewangeliarz z Lorsch (niem. Lorscher Evangeliar) z ok. 810.Obecnie ewangeliarz z Lorsch jest podzielony na części, które znajdują się w Rzymie, Londynie oraz Alba Julia w Rumunii., farmakopea z Lorsch (niem. das Lorscher Arzneibuch) z 795, księga liturgiczna z Lorsch (niem. Lorscher Rotulus) przed 876, Kartularz z Lorsch (łac. Codex Laureshamensis) powstały w latach 1170–1175Obecnie znajduje się w Würzburgu..
Klasztor zaliczany jest do najważniejszych preromańskich zabytków Niemiec, słynie z dobrze zachowanej bramy wraz z salą królewską (niem. Torhalle albo Königshalle) w stylu karolińskim.
W 1991 opactwo i Altenmünster w Lorsch zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.