Miłków – uroczysko-dawna miejscowość w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Stary Dzików.
Miejscowość była położona na północny wschód od Mołodycza, na północ od Kaczmarzy, wzdłuż niewielkiego potoku Bechy.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwa przemyskiego.
Historia W 1880 roku wieś liczyła 600, a w 1938 r. 800 mieszkańców. W różnych okresach była własnością Sieniawskich, Czartoryskich i Sapiehów. Wieś zamieszkiwała ludność polska i ukraińska. We wsi mieściło się probostwo greckokatolickie. Była tam też czteroletnia szkoła.
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie lubaczowskim województwa lwowskiego. Armia Czerwona wkroczyła do Miłkowa 26 września 1939 roku. Przez wieś przechodziła granica. Ludność Miłkowa wysiedlono w styczniu 1941 roku do BesarabiiMazur Janusz: Cerkwie drewniane w okolicach Lubaczowa. Katalog, MS, Muzeum w Lubaczowie, Lubaczów 1997. Opuszczone budynki zajęci nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA. W latach 1943–1946 zamordowali oni tutaj lub w pobliżu 44 Polaków, w tym 16 żołnierzy WP, którzy zginęli w zasadzce zorganizowanej 14 maja 1946. Obecnie na miejscu dawnej wsi Miłków porasta las.