Banjo (bandżo) – muzyczny instrument strunowy z grupy szarpanych.
Budowa Banjo posiada okrągłe pudło rezonansowe przypominające tamburyn. Struny (4-9) rozpięte są wzdłuż gryfu z progami. W banjo 5-strunowym piąta struna – krótsza – traktowana jest jako struna burdonowa i strojona jest od połowy gryfu.
Rodzaje banjo 4-strunowe (banjo tenorowe, plectrum banjo); banjo 5-strunowe (banjo bluegrassowe), występujące w dwóch odmianach – z rezonatorem i bez (tzw. openback banjo); banjo 6-strunowe, strojone jak gitara; hybrydy banjo, takie jak: bandżola, banjolele (połączenie banjo i ukulele), mandobanjo (banjolina) będące połączeniem banjo i mandoliny; banjo elektryczne.
Wykorzystanie i rola instrumentu W niektórych stanach na południu USA jest niemal narodowym instrumentem, pospołu z gitarą rezofoniczną (Dobro) czy skrzypcami ludowymi (ang. fiddle).
W dwudziestoleciu międzywojennym i po drugiej wojnie światowej w Europie i w Polsce można było spotkać 8-strunową odmianę banjoliny, z krótkim gryfem, strojoną w stroju mandolinowym. Banjolina i banjola były popularne m.in. w kapelach miejskich, jak warszawska Orkiestra z Chmielnej.
Banjo 4-strunowe używane jest w muzyce celtyckiej oraz w tradycyjnym jazzie.