Izotopy radu występujące w szeregu promieniotwórczym aktynu i toru noszą nazwy zwyczajowe: : aktyn X, AcX (powstaje z po rozpadzie α i β; szereg uranowo-aktynowy); : tor X, ThX (powstaje z po rozpadzie α; szereg torowy); : mezotor I, MsThI lub (powstaje z po rozpadzie α; szereg torowy).
Odkrycie Rad został odkryty przez Marię Skłodowską-Curie i jej męża Pierre’a Curie w tym samym roku co polon. Jako datę tego odkrycia, zgodnie z zeszytem laboratoryjnym Marii, przyjmuje się rok 1898. Notatka o istnieniu nowego pierwiastka została umieszczona w sprawozdaniu Francuskiej Akademii Nauk z dnia 26 grudnia 1898.
Zastosowanie Najważniejsze związki radu to sole (chlorek i węglan). Izotopy i są stosowane w terapii nowotworów. Znaczenie medyczne izotopu 226 jednak spadło na rzecz 60Co oraz –Be. Szczególnym zastosowaniem izotopu 223 (w formie ) jest terapia dokostnych przerzutów rakowych (często występujących przy raku prostaty) i łagodzenie bólu związanego z nowotworami.
Związki radu stosowane są też do produkcji luminoforów.
Rad o czystości medycznej i badawczej uzyskiwany był pierwotnie z blendy uranowej. Współcześnie otrzymuje się go z i , izolowanych z materiałów zawierających .