Gańczorka (910 m n.p.m.) – wyraźny, prawie w całości porośnięty lasem szczyt w Paśmie Baraniej Góry i Skrzycznego w Beskidzie Śląskim, pierwszy na południe licząc od zwornikowej Karolówki.
Wznosi się w głównym wododziale Polski, rozdzielającym dorzecza Wisły i Odry, biegnącym tu od Karolówki przez Gańczorkę i Małą Gańczorkę (831 m) na południe ku Ochodzitej. W kierunku południowo-wschodnim od szczytu Gańczorki odchodzi boczne ramię ze szczytem Postrzedni Groń (763 m n.p.m.), opadające ku dolinie potoku Janoszka (Janoska) w dorzeczu Soły (Wisły). W kierunku zachodnim stoki opadają stromo wprost ku źródłowym ciekom Olzy w dorzeczu Odry.
Grzbietem Beskidu Śląskiego przez szczyt Gańczorki biegła dawna granica między księstwami cieszyńskim (na zachodzie) i oświęcimskim (na wschodzie), później między księstwem cieszyńskim a Rzecząpospolitą, następnie między austriackim Śląskiem i Galicją. Z punktu widzenia etnograficznego linia ta oddziela Śląsk Cieszyński (na zachodzie) od Małopolski (Żywiecczyzny) na wschodzie.