thumb|Pierwsza strona kartularza z Lorsch thumb|Cod. Laur. III, Nr. 3399: Darowizna dla klasztoru Lorsch z sierpnia 790 r. wieś Hostat
Kartularz z Lorsch (łac. Codex Laureshamensis) – księga odpisów dawnego benedyktyńskiego opactwa Rzeszy w Lorsch, głównego ośrodka kultury Królestwa Frankońskiego. Manuskrypt powstał u schyłku świetności klasztoru, między rokiem 1167 a 1190. Zawiera ponad 3800 kopii dokumentów o darowiznach, przywilejach, transakcjach kupna-sprzedaży itp. Zaliczany jest do najważniejszych źródeł o historii własności feudalnej i chłopskiej w VIII-IX wieku. Obecnie kartularz przechowywany jest w archiwum państwowym w Würzburgu.
Historia Kartularz został sporządzony, by udokumentować prawa własności i przywileje klasztoru w Lorsch. Spisany został w XII wieku, kiedy szczyt potęgi opactwa już minął.
Księga liczy 235 stron pergaminowych, zapisanych ręcznie minuskułą karolińską, często zdobionych barwnymi inicjałami. Okładka księgi z 1479 r. wykonana jest z drewna bukowego obciągniętego skórą świńską. Widnieje na niej herb norbertańskiego proboszcza Eberharda von Wasena, z którego inicjatywy kartularz oprawiono i odrestaurowano.