Z tego względu na różnych etapach swojej historii klub uznawał za datę swojego powstania lata 1905, 1907 i 1910.
Resovia zawiesiła działalność na czas I wojny światowej, jednak wznowiła ją już w 1919 roku. W czerwcu 1920 otwarto pierwszy Stadion Resovii na błoniach przy ulicy Krakowskiej. Już rok później klub przekształcił się z amatorskiego towarzystwa sportowego w klub zajmujący się sportem wyczynowym. Resovia powstała jako klub piłkarski, jednak już w latach 20. powstały sekcje tenisa, lekkiej atletyki, kolarska, a w roku 1932 – sekcja siatkówki. W latach 30. powstały także sekcje bokserska, strzelecka, tenisa stołowego i koszykówki.
Początkowo klub był organizacją czysto cywilną, jednak 12 lutego 1933 połączył się z drużyną sportową stacjonującego w garnizonie Rzeszów 17. pułku piechoty. Powstałe w ten sposób Wojskowo-Cywilne Towarzystwo Sportowe „Resovia” wywalczyło m.in. piłkarskie mistrzostwo (1937) i wicemistrzostwo (1933, 1934) Okręgu Lwowskiego. 10 marca 1935 prezesem zarządu klubu sportowego WCTS Resovia został ppłk Stanisław Siuda, a prezesem honorowy starosta rzeszowski Marian Panglisz. Współpraca z Wojskiem Polskim zakończyła się w 1938, kiedy Resovia ponownie przyjęła cywilny statut i nawiązała współpracę z rzeszowskim oddziałem zakładów Cegielskiego (obecnie Zelmer).