Jerzy Bajda (ur. 11 maja 1928 w Krakowie, zm. 10 grudnia 2012 w Tarnowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, nauczyciel akademicki, teolog, doktor habilitowany nauk teologicznych, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, moralista, publicysta, Kapelan Jego Świątobliwości.
Życiorys Święcenia kapłańskie otrzymał 9 maja 1954 z rąk biskupa Karola Pękali. W tym samym roku ukończył studia w Instytucie Teologicznym w Tarnowie, a w 1959 roku został magistrem prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na tej uczelni w 1962 uzyskał doktorat z zakresu prawa kanonicznego na podstawie rozprawy Prawowitość władztw pogańskich w nauce Pawła Włodkowice. Od 1963 do 1966 r. sprawował obowiązki ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, a w latach 1965–1972 był także wykładowcą teologii moralnej. W 1969 r. uzyskał licencjat z teologii moralnej na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie. W 1966 r. biskup Karol Wojtyła powołał go do grona teologów moralistów środowiska krakowskiego, którzy przygotowywali dla papieża Pawła VI ekspertyzę na temat antykoncepcji. Tak zwany memoriał krakowski został w 1968 wręczony Pawłowi VI, który przygotowywał wówczas encyklikę Humanae vitae. W 1992 r. został obdarzony godnością Kapelana Jego Świątobliwości.