Od 1937 był profesorem zoologii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. Lata II wojny spędził w Krakowie. Po wojnie powrócił na uniwersytet do Poznania.

Dorobek naukowy Był autorem blisko 50 prac naukowych, ponad 50 publikacji popularnonaukowych i publicystycznych. W latach 1924–1926 był redaktorem wychodzącego w Cieszynie i wysoko ocenianego miesięcznika „Przyrodnik”. Opublikował także dwa dwutomowe podręczniki akademickie: pierwszą w Polsce „Entomologię” (1924–1925) i „Zoologię” (1948–1949).

W czasie pobytu w Cieszynie pracę naukową i dydaktyczną łączył z poznawaniem uroków Pogórza Cieszyńskiego i Beskidu Śląskiego. Został członkiem cieszyńskiego Oddziału PTT „Beskid Śląski”. Kierował w nim m.in. oddziałową Komisją Ochrony Przyrody. W tym czasie zwrócił uwagę na potrzebę ochrony walorów przyrodniczych tych terenów. W artykułach, zamieszczanych również w prasie i wydawnictwach turystycznych, apelował m.in. o utworzenie rezerwatu przyrody na Baraniej Górze (pisał o tym jako pierwszy w „Dzienniku Cieszyńskim” w 1923 r.) oraz o objęcie ochroną cisów i dorodnych paklonów w rejonie Tułu. To on również w 1924 r.