Jesienią 1954 roku do drużyny dołączyła Mirosława Zakrzewska-Kotula, która dwa lata wcześniej podczas mistrzostw świata rozgrywanych w Moskwie została uznana za najwszechstronniejszą siatkarkę turnieju. W 1955 roku drużyna wygrała turniej o puchar Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej (WKKF), a także rozgrywki o Puchar Głównego Komitetu Kultury Fizycznej (GKKF), które były kontynuacją Pucharu Polski. Stal Bielsko-Biała najlepsza okazała się również w zawodach w piłce siatkowej kobiet o Puchar Centralnej Rady Związków Zawodowych (CRZZ). Zwieńczeniem udanego roku był awans do najwyższej klasy rozgrywkowej (tzw. Klasa Wydzielona). Sukces ten wywalczyły: Mirosława Zakrzewska-Kotula, Wanda Janikowska, Bronisława Ziętek, Władysława Łukańko, Krystyna Pinczer, Maria Zielińska, Zofia Świerczek, Józefa Wandzel, Aleksandra Kasperlik, Helena Wolny oraz Małgorzata Płonka. Trenerem zespołu był Zbigniew Tomaszewski.
Pierwszy mecz w ekstraklasie Stal Bielsko-Biała rozegrała 10 grudnia 1955 roku pokonując podczas turnieju w Krakowie Start Łódź (3:0). Sezony 1955/1956 oraz 1956/1957 drużyna zakończyła na dziewiątym miejscu w tabeli. W sezonie 1957/1958 bialanki wygrały dwa mecze i poniosły 20 porażek, co było równoznaczne ze spadkiem do drugiej ligi.