Na wezwanie władz MFW, które domagały się zainicjowania programu antykryzysowego, Widenow odpowiedział zamknięciem sześćdziesięciu czterech najbardziej nierentownych przedsiębiorstw należących do skarbu państwa, podniesieniem podatku od wartości dodanej (z 18% do 22%) oraz podwyżką ceny benzyny i akcyzy na alkohol i papierosy. Decyzje premiera wywołały niezadowolenie społeczne, które natychmiast wykorzystał opozycyjny Związek Sił Demokratycznych. Na jego czele od grudnia 1994 roku stał Kostow. Były minister finansów oskarżał BPS o korupcję i nieudolność oraz zachęcał obywateli do protestowania na ulicy. Latem i jesienią 1996 roku przez ulice Sofii przeszło kilkanaście demonstracji, zaś w grudniu doszło do próby podpalenia gmachu Zgromadzenia Narodowego.
Krytyka poczynań premiera narastała również w jego obozie politycznym. Tym bardziej, że finansowa destabilizacja kraju spowodowała radykalny spadek zaufania do całej lewicy, co odbiło się na wyniku przeprowadzonych 3 listopada wyborów prezydenckich. Kandydat BPS, minister kultury w rządzie Widenowa, Iwan Marazow przegrał z Petyrem Stojanowem różnicą prawie 20% głosów. 21 grudnia na specjalnym zjeździe BPS Widenow ustąpił z funkcji przewodniczącego partii, a jego miejsce zajął Georgi Pyrwanow (Biuletyn Informacyjny BPS nr 8 z sierpnia 2006, str.