Od 25 lipca walki o M. Ostra i Filetto i wzgórza w rejonie Scapanzzano – S. Lucia. Następnie wraz z 6 Lwowską Brygadą Piechoty przeszedł pod rozkazy 3 Dywizji Strzelców Karpackich. W ramach 3 DSK została utworzona grupa złożona z 2 Brygady Pancernej i 6 Lwowskiej Brygady Piechoty, która wzięła udział w tzw. Bitwie o Caminate – 18 sierpnia 1944 roku. W ciągu 2 dni walki pułk zużył ponad 8500 pocisków. Zdobyto 45 czołgów i dział oraz wyeliminowano z dalszych działań niemiecką 278 DP. Ostatnie walki o Linię Gotów pułk toczył w rejonie na południowy zachód od Pesaro. Ogółem pułk wystrzelił ponad 60 tys. pocisków. W trakcie odpoczynku w San Elpidio pułk wymienił ponad 70% luf – segregując, porównując i przestrzeliwując działa. Wypoczynek przerwano w trybie alarmowym, wzmacniając 2 Dywizję Nowozelandzką pod Rimini. Na skutek ulewnych deszczów i powodzi przygotowania do natarcia zostały przerwane, a pułk przez Asyż i Arezzo przeszedł do działań w Apeninach. Współdziałał z różnymi oddziałami dywizji, przechodząc w końcu do działań obronnych na stanowiskach ogniowych pod Mrisighella do 11 lutego 1945 roku. Od 6 marca 1945 roku rozpoczęły się przygotowania do ofensywy na Bolonię. Ofensywa rozpoczęła się 9 kwietnia 1945 roku. Po zdobyciu rzeki Senio pułk cały czas wspierał działania piechoty i czołgów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 6 Lwowski Pułk Artylerii Lekkiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.