Z pozostałych oddziałów znajdujących się w ośrodku zaimprowizowano: oddział kawalerii dywizjon pieszej kawalerii „Łuków”, samodzielny dywizjon kawalerii - dowódca mjr. Witolda Borejszy szwadron pieszy 27 puł. OZ dowódca - rtm. Edward Metzger
Działania bojowe oddziałów i pododdziałów OZ Łuków był bombardowany przez niemieckie lotnictwo, co najmniej dwukrotnie ciężko 4 i 7 września. 13 września wobec zagrożenia Łukowa zajęciem miasta i okolic przez wojska niemieckie, rozpoczęto ewakuację Ośrodka w kierunku południowo-wschodnim. Wszystkie trzy szwadrony przemieszczając się w rejon Werch na Polesiu toczyły potyczki z bandami dywersyjnymi. Szwadrony marszowe 25 puł., 26 puł., 3 psk 22 września w rejonie w Werchach przyłączyły się do Podlaskiej Brygady Kawalerii. 23 września zostały wcielone i weszły w skład: 5 pułku ułanów szwadron marszowy 25 puł. por. Tadeusza Basińskiego i szwadron marszowy 3 psk rtm. Bronisława Korzona. Szwadron marszowy 26 puł por. Konstantego Bordziłowskiego wszedł w skład 9 pułku strzelców konnych. Wszystkie te szwadrony dzieliły dalsze losy pułków Podlaskiej Brygady Kawalerii wzmacniając ją siłą około 400 żołnierzy. Toczyły w dalszym ciągu w jej szeregach walki z woskami sowieckimi, bandami dywersyjnymi i wojskami niemieckimi w bitwie pod Kockiem.