Opis okrętów Architektura okrętów ogólnie była typowa dla krążowników pancernych tego okresu, z tym, że miały one też pewne cechy zbliżające je do pancerników (przeddrednotów), jak gładkopokładową konstrukcję ze stosunkowo niewysokimi burtami na dziobie i rufie oraz centralny kompleks nadbudówek, z kazamatami dział artylerii średniej. Dziób miał formę taranową, z lekko wysuniętą do przodu częścią podwodną. Artyleria główna była umieszczona w dwóch dwudziałowych wieżach na pokładzie dziobowym i rufowym, o pionowych ścianach, owalnych w rzucie z góry. Uwagę w sylwetce zwracały trzy wysokie i cienkie kominy na śródokręciu, stanowiące główną różnicę w wyglądzie w porównaniu z dwukominowymi okrętami typu Asama. Architekturę uzupełniały dwa rozbudowane maszty z przodu i tyłu kompleksu nadbudówek.
W stosunku do typu Asama zmianie uległa siłownia, przez zastosowanie nowszych, bardziej efektywnych i lżejszych kotłów parowych Belleville, w liczbie 24 zamiast 12. Pociągnęło to konieczność przeprojektowania pomieszczeń kadłuba i wzrostu jego szerokości o 46 cm, co skompensowano niewielkim jego skróceniem. Kadłub dzielił się na 13 głównych poprzecznych przedziałów wodoszczelnych;