Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przemyślu – kościół wybudowany w XVII wieku w stylu barokowym, użytkowany przez Zakon Franciszkanów nazywanych w Przemyślu Reformatami.
W 1629 w miejscu dzisiejszego kościoła powstał drewniany kościółek z klasztorem Franciszkanów (Reformatów) jako fundacja szlachecka z inicjatywy zakonnika o. Bonawentury pochodzącego z Przemyśla. Znajdował się on tuż poza murami miasta, naprzeciw bramy Lwowskiej. Podczas pożaru miasta w 1637 roku został całkowicie spalony. Dzięki fundacji Hermolausa Tyrawskiego zostaje odbudowany jako kościół murowany i poświęcony w 1645 roku.
Po najeździe oddziałów Rakoczego w 1657 roku, zabudowania zostają ponownie zniszczone. Zakonnicy zostali wymordowani, a groby i ołtarze zostały sprofanowane.
Staraniem Andrzeja Maksymiliana Fredry świątynia została ponownie odbudowana i zostaje dodatkowo otoczona murem obronnym z czterema basztami, pełniąc rolę barbakanu obronnego. Kościół przeszedł w XIX wieku restaurację, która polegała m.in. na usunięciu fresków z fasady. Obecnie kościół znajduje się 3 metry poniżej poziomu ulicy i składa się z jednonawowej świątyni połączonej z klasztorem, którego krużganki obiegające wirydarz służą podczas nabożeństw jako uzupełnienie nawy.