770–771., który notabene nie znajduje swojego odpowiednika wśród innych zachowanych egzemplów sztuki złotniczej wieku XIISkubiszewski P., Programy obrazowe kielichów i paten romańskich, „Rocznik Historii Sztuki”, XIII, 1981, s. 77–81., co nie jest bezpośrednim dowodem na wyjątkowość owego kielicha mszalnego, lecz na to, że nie zachowało się wiele wyrobów z okresu romańskiegoŚwiechowski Z., Świechowska E., Sztuka polska. Romanizm, Warszawa 2013, s. 328–340.. Trzemeszeński skarb jest ewenementem nie tylko Polskim, ale również na skalę światową. Autor obiektu pozostaje nieznany, tak samo miejsce wykonania kielicha – i choć złotnictwo na ziemiach polskich uprawiane było nawet w czasach prahistorycznych – nie ma jednak pewności, czy złotnicze wyroby wykonywane były na miejscu, czy pochodziły z importu, np. z Nadrenii, znad Mozy, z Ratyzbony etcMroczko T., Polska sztuka przedromańska i romańska, Warszawa 1988, s. 167–173..