thumb|Blitzkrieg, niemieckie samoloty Junkers Ju 87 nad Polską podczas kampanii wrześniowej Blitzkrieg (z niem. wojna błyskawiczna) – termin oznaczający błyskawiczne, skoordynowane uderzenie wojskowymi siłami zbrojnymi (powietrznymi, morskimi i lądowymi) na terytorium nieprzyjaciela, ze szczególnym naciskiem na wymanewrowanie i okrążanie wrogich wojsk.
Założenia Najważniejszym elementem wojny błyskawicznej jest wykorzystanie momentu zaskoczenia poprzez napad w skali strategicznej oraz dążenie do maksymalnego zmasowania głównych sił w kierunku pierwszego uderzenia. Nieprzyjaciel powinien zostać obustronnie oskrzydlony przez siły pancerne, a jego główne siły okrążone i zniszczone przez piechotę i artylerię w początkowym okresie wojny. Twórcą blitzkriegu był Alfred von Schlieffen. Na początku I wojny światowej tzw. plan Schlieffena zakładał pokonanie Francji w ciągu 6 tygodni, dzięki czemu możliwe miało być przerzucenie wszystkich sił na front wschodni, przeciwko Rosji. Teoretyczne podstawy blitzkriegu z użyciem czołgów zostały opracowane i po raz pierwszy zaprezentowane przez Heinza Guderiana w jego książce pt.