Był jednocześnie aktywny w organizacjach kościelnych i wspierał ruch Bekennende Kirche.

Kontynuował karierę naukową na Uniwersytecie Kolońskim zostając w 1934 r. adiunktem, a następnie profesorem. W 1938 r. przyjął powołanie na Uniwersytet w Münster, gdzie jako profesor zwyczajny, kierował ośrodkiem badawczym w zakresie mieszkalnictwa i gospodarki rynkowej. W 1940 r. jego nominacja na stanowisko kierownika Katedry Ekonomii na Uniwersytecie w Münster była wstrzymywana przez Ministerstwo Oświaty Rzeszy z powodu zarzucanemu mu braku uczuć narodowosocjalistycznych, liberalnych przekonań i bliskich związków z Kościołem. W latach 40. jego działalność naukowa skupiła się na publikacjach z zakresu historii ekonomii. W 1947 r. opublikował swoją przełomową pracę „Zarządzanie gospodarką i gospodarka rynkowa”, w której koncepcja społecznej gospodarki rynkowej stała się znana szerokiemu gronu odbiorców jako trzecia forma ekonomiczna między gospodarką planową a kapitalizmem leseferystycznym.