W 1918 r. Polska odzyskała niepodległość. Ze względu na potrzebę dostarczania węgla do portu w Gdyni powstał projekt magistrali węglowej, który omijałby Gdańsk, będący Wolnym Miastem. Nowa magistrala miała mieć przebieg maksymalnie prosty, a jej trasa, ze względu na skromne fundusze, musiała być jednotorowa. Te uwarunkowania wymuszały budowę mijanek w równych odstępach niezależnie od sieci osadniczej. Z tego powodu powstawały stacje położone daleko od miejscowości, takie jak stacja kolejowa Bąk.
1925–1945 thumb|Węzeł Czersk-Bąk-Szlachta Rozpoczęcie budowy przedłużenia trasy kolejowej do miejscowości Bąk linii Laskowice Pomorskie – Czersk nastąpiło w lipcu 1925 roku. Linia wymagała jedynie budowy niewielkich obiektów inżynieryjnych i położenia nawierzchni, dlatego szybko ukończono budowę i rozpoczęto eksploatację odcinka magistrali węglowej z Bąka do Kościerzyny. W kolejnych etapach trasy trudności terenowe oraz problemy finansowe spowodowały przerwanie budowy pod koniec roku 1925. Prace zostały wznowione w kwietniu 1926 r. 1 listopada 1926 r. torowisko z Czerska do Kościerzyny było już przejezdne. Prace wykończeniowe trwały jednak do września 1928 r. W ramach nich powstały stacje w Karsinie, Bąku i Olpuchu (obecnie Olpuch Wdzydze), a wraz z nimi domy mieszkalne dla załogi.