Bitwa pod Kowalem – starcie pomiędzy wojskami krzyżackimi i płockimi a siłami polskimi, stoczone w lipcu 1327.

Przed starciem W 1327 roku Władysław I Łokietek rozpoczął realizowanie planu uzależnienia Mazowsza od Polski. Pomyślna realizacja planów dawała Łokietkowi szansę zjednoczenia kolejnych ziem polskich, zwiększenie dostępu do granic krzyżackich oraz polepszenie kontaktów ze sprzymierzoną Litwą. Podzielonym Mazowszem władali wtedy: książę rawski Siemowit II, książę czerski Trojden I oraz książę płocki Wacław, którzy 2 stycznia 1326 w Brodnicy zawarli układ obronny z Krzyżakami. Układ był wymierzony przeciwko agresywnej i roszczeniowej polityce króla polskiego oraz miał gwarantować ze strony zakonu niezależność i integralność Mazowsza. Fakt paktowania z Krzyżakami nie spodobał się Władysławowi Łokietkowi. Po odmowie złożenia królowi polskiemu hołdu przez władców Mazowsza, w lipcu 1327 wojska polskie najechały księstwo płockie Wacława, natomiast Litwini Giedymina ziemie Siemowita II. Zgodnie z zawartym sojuszem Krzyżacy wysłali odsiecz księciu płockiemu.