Oprócz linii Tōzai, zastosowano ją także na Karasuma, w północnej części trasy.
Wszystkie stacje budowane były odkrywkowo (pod stropem tymczasowym lub metodą „bay-proof”) i mają przekrój prostokątny.
Tabor EZT typu „10” eksploatowane na linii Karasuma, produkcji Kinki-Sharyō i Hitachi, mają cztery wagony silnikowe (w tym sterownicze) i dwa doczepne. Pudła wagonów mają szerokość 2,78 m i długość 20 m (20,5 m całkowitej). Maksymalna pojemność wagonu bez kabin sterowniczych – 202 osoby. Wagony mają po cztery pary drzwi. Pociągi mogą rozwinąć prędkość 105 km/h – na linii metra jednak dopuszczalna jest maksymalnie 75 km/h. Istnieje też odmiana czterowagonowa tego typu.
EZT typu „50”, produkcji firmy Hitachi, eksploatowane na linii Tōzai, mają taki sam stosunek liczby wagonów napędzanych do doczepnych, ale te ostatnie są też wagonami sterowniczymi. Są one jednak mniejsze: długość wagonu 16 m (16,5 m), szerokość – 2,42 m. Jak wolno podejrzewać, mniejsze gabaryty zostały przyjęte po to, by linii używał też mniejszy tabor linii Keihan-Keishin. Maksymalna pojemność wagonu bez kabin sterowniczych – 146 osób. Wagony mają po trzy pary drzwi.