Strzałka skierowana w dół („”) oznacza „wypadanie” nierozpuszczalnego, stałego produktu z roztworu, w którym zachodziła reakcja.
Bezpośrednio za wzorami substratów i produktów podaje się też czasem w nawiasach symbol stanu skupienia tych związków w momencie rozpoczęcia lub skończenia reakcji, np.: – gazowy chlorowodór, – roztwór wodny chlorowodoru (czyli kwas solny), – woda w formie lodu.
center|500px
Równania reakcji można traktować dwojako: jako zapis przebiegu reakcji „pojedynczych” cząsteczek. jako zapis molowy – tzn. opisujący reakcję określonej liczby moli cząsteczek.
Opisy mechanizmów reakcji Równania reakcji są zazwyczaj bardzo przybliżonymi formami opisu faktycznego ich przebiegu, w których bierze się pod uwagę tylko wyjściowe substraty i końcowe produkty. W rzeczywistości reakcje chemiczne miewają często bardzo złożony przebieg, zwany ich mechanizmem.
Opisy mechanizmów reakcji są zbiorami równań opisujących poszczególne reakcje lub jak się czasami mówi, akty elementarne, których suma prowadzi do zajścia określonej reakcji chemicznej. W równaniach reakcji elementarnych stosuje się te same konwencje strzałek, co w przypadku pełnych równań reakcji.