Obniżenie Kumsko-Manyckie (ros. Кумо-Манычская впадина – Kumo-Manyczskaja wpadina) – długa kotlina w południowej Rosji przedkaukaskiej. Zawiera rzeki Zachodni Manycz i Wschodni Manycz z dopływami, rzeka Kuma oraz sztuczny Kanał Kumsko-Manycki i słone jeziora Manycz-Gudiło, Mały Manycz, Manycz.

Obniżenie Kumsko-Manyckie jest pochodzenia tektonicznego. Stanowi długie i wąskie obniżenie terenu, przebiegające prostoliniowo z północnego zachodu na południowy wschód, od ujścia Donu (u Morza Azowskiego) i do Zatoki Kizlarskiej Morza Kaspijskiego. Obniżenie dzieli Grzędę Salsko-Manycką i wzgórza Jergeni (należące do Niziny Wschodnioeuropejskiej) na północy od należącej do Kaukazu Północnego Wyżyny Stawropolskiej na południu. Obniżenie łączy niziny Kubańską i Azowską na zachodzie z Nadkaspijską na wschodzie. Długość Obniżenia Kumsko-Manyckiego wynosi około 680 km, szerokość – 20-30 km, miejscami zmniejsza się do 1-2 km. Najwyższy punkt Obniżenia leży na wysokości 25 m n.p.m.