Zapalenie błędnika (łac. labyrinthitis) – proces zapalny obejmujący ucho wewnętrzne. Najczęściej jest wywoływane przez wirusy, rzadziej przez bakterie. Zwykle jest powikłaniem przewlekłego zapalenia ucha środkowego. Obecnie z powodu stosowania antybiotyków występuje rzadziej niż kiedyś. Stanowi około 5% usznopochodnych powikłań wewnątrzskroniowych. Do przenikania dochodzi najczęściej przez naturalne, błoniaste połączenia ucha środkowego z wewnętrznym: w obrębie okienka okrągłego lub owalnego lub także przez przetokę, która powstaje w ścianie błędnikowej (przyśrodkowej) jamy bębenkowej, w wyniku zniszczenia masywu kostnego błędnika przez ziarninę zapalną lub perlak.
Przyczyny zapaleń błędnika infekcyjne bakteryjne – najczęściej pochodzą one z ucha środkowego (jako przejście procesu zapalnego) Neisseria meningitidis Haemophilus influenzae Streptococcus pneumoniae gruźlicze zapalenie błędnika kiłowe zapalenie błędnika wirusowe- mogą być wrodzone lub nabyte różyczka odra świnka cytomegalia zakażenia wirusem HSV, VZV, HIV grzybicze (bardzo rzadko) pierwotniakowe toksoplazmoza nieinfekcyjne pourazowe autoimmunologiczne w przebiegu chorób układowych jatrogenne