thumb|240px|Tablica pamiątkowa poświęcona Wojciechowi Wiąckowi, umieszczona na ścianie Muzeum Polskiego Przemysłu Siarkowego w Tarnobrzegu Wojciech Wiącek (ur. 28 listopada 1869 w Machowie, zm. 19 sierpnia 1944 w Tarnobrzegu) – polski rolnik, publicysta i polityk ruchu ludowego. W latach 1907–1911 poseł do austriackiej Rady Państwa XI kadencji. W latach 1926–1927 senator I kadencji. Wójt Machowa.
Życiorys Syn Walentego i Magdaleny z JackówWiącek Wojciech, [w:] Słownik biograficzny historii Polski, t. 2, red. J. Chodera, F. Kiryk, Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 1619.. Nauki pobierał w szkole zimowej w rodzinnej wsi. Na łamach prasy zadebiutował w 1887. W późniejszym okresie był redaktorem i wydawcą „Głosu Ziemi Tarnobrzeskiej” oraz „Głosu Ziemi Sandomierskiej”.
W 1896 założył w Towarzystwo Ochotniczej Straży Pożarnej w Machowie. W 1897, po odbyciu kursu mleczarskiego w Czernichowie, założył w Machowie piekarnię i mleczarnię. Nawiązał współpracę z krakowskim Towarzystwem Rolniczym, Zarządem Głównym Kółek Rolniczych, Pierwszym Galicyjskim Towarzystwem Chowu Drobiu i Królików oraz Bankiem Krajowym i Bankiem Parcelacyjnym we Lwowie. W 1895 został wybrany sekretarzem Komitetu Powiatowego oraz członkiem Rady Powiatowej.