Organizacje powoływane na czas nieokreślony dążą do długotrwałego przetrwania w zmiennym środowisku. Z punktu widzenia tego celu organizację postrzega się jako podmiot tworzący wartość dla swoich interesariuszy i wymieniający ją na zasoby oraz akceptację społeczną niezbędne do przetrwania i rozwoju. Większość organizacji gospodarczych i wiele organizacji społecznych działa w warunkach konkurencji rynkowej, co dodatkowo uzasadnia potrzebę myślenia długookresowego.
Geneza i rozwój Prekursorem systematycznej refleksji nad strategią w biznesie był Peter Drucker, który w pracy The Practice of Management (1954) sformułował pytanie o to, czym jest działalność firmy i czym powinna być. W 1962 roku Alfred Chandler w książce Strategy and Structure wykazał na przykładzie amerykańskich korporacji (DuPont, General Motors, Standard Oil, Sears), że struktura organizacyjna podąża za strategią, formułując tezę „structure follows strategy".
Igor Ansoff w książce Corporate Strategy (1965) zaproponował pierwszą systematyczną metodologię planowania strategicznego oraz macierz wzrostu (penetracja rynku, rozwój rynku, rozwój produktu, dywersyfikacja).