Lech Michał Nijakowski (ur. 11 sierpnia 1977 w Opolu) – polski socjolog, publicysta, działacz lewicowy, doktor habilitowany nauk społecznych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Wykształcenie i praca naukowa Studiował na Uniwersytecie Warszawskim w ramach MISH, ukończył filozofię i socjologię. Magisterium na temat animozji narodowościowych na przykładzie Niemców na Śląsku zostało wyróżnione nagrodą im. Floriana Znanieckiego II stopnia. W 2005 obronił na UW pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Aleksandry Jasińskiej-Kani pt. Konflikty narodowościowe i etniczne w wymiarze symbolicznym na temat symbolicznego wymiaru sporów o pomniki, groby, miejsca święte, rocznice wydarzeń historycznych, obecność w przestrzeni publicznej języka mniejszości. W 2014 został doktorem habilitowanym nauk humanistycznych po obronie rozprawy pt. Rozkosz zemsty. Socjologia historyczna mobilizacji ludobójczej. Pracował jako adiunkt w Instytucie Socjologii UW i kierownik Zakładu Socjologii Ogólnej. W 2019 powołano go na stanowisko profesora Uniwersytetu Warszawskiego.
Jest zastępcą redaktora naczelnego „Res Humana”, sekretarzem Towarzystwa Kultury Świeckiej, redaktorem naczelnym kwartalnika naukowego „Rubikon” (ukazującego się od 1998). Pracuje na Wydziale Socjologii UW i w Collegium Civitas.