Najczęściej serwerowe płyty główne mogą obsłużyć 2, 4 lub więcej procesorów.
Serwer musi być maszyną niezawodną, dlatego ma 2 lub więcej zasilaczy typu hot-plug i awaryjne zasilanie, a pomieszczenie, w którym stoi wyposaża się w wentylację lub klimatyzację. Niezawodność podnosi zastosowanie układu kontroli poprawnej pracy, tzw. watchdog, którego zadaniem jest przeprowadzenie restartu serwera w razie zawieszenia się systemu operacyjnego.
Serwer jest zazwyczaj podłączony do Internetu szybkim łączem światłowodowym, aby móc udostępniać swoje zasoby innym komputerom – typowym przykładem jest tu serwer WWW. Może również jako serwer pośredniczący mieć zainstalowane oprogramowanie maskarady (NAT) potrafiące dzielić łącze pomiędzy urządzenia chcące skorzystać z zasobów Internetu, które nazywa się klientami. Natomiast serwer niepodłączony do Internetu, np. działający tylko w sieci lokalnej, może zarządzać współdzieleniem zasobów na poszczególnych komputerach w tej sieci – np. zainstalowanymi programami, udostępnianymi danymi czy też urządzeniami peryferyjnymi.
Współdzielenie zasobów Współdzielenie zasobów w sieci z dedykowanym serwerem odbywa się najczęściej w architekturze klient-serwer.