Okazywane pierwotnie projektowi zainteresowanie pruskich urzędników (zarządzono nawet podjęcie przygotowań do rozpoczęcia prób), ustąpiło wkrótce urzędniczej inercji. Pomimo ponawianych kilkakrotnie wniosków, Gielczewsky'emu ani nie wydano patentu, ani nie podjęto decyzji od dofinansowaniu prac, co było tym bardziej istotne, że z biegiem czasu zubożał. Po 27 sierpnia 1829 zmarł w bliżej nieznanych okolicznościach i miejscu.
Wszystkie plany i rysunki modeli, które zostały przesłane do urzędów, zaginęły lub uległy zniszczeniu. Zachowały się jedynie szczątkowe opisy koncepcji projektowej z 15 maja 1817 roku oraz z 19 lipca 1823 roku, z których nie można określić zasady funkcjonowania wehikułu Gielczewsky'ego. Do napędu statku zamierzał on użyć drogiej i niebezpiecznej substancji palnej, której nazwa nie została ujawniona. Statek miał składać się z dwóch części: unoszącej oraz napędowej i poruszać się w myśl dwóch zasad: „lżejszy jak powietrze” i „cięższy jak powietrze”.
Wezwany przez urzędników do podania przeznaczenia projektu, Gielczewsky wskazał m.in.