Powstanie tambowskie (również antonowszczyzna, ) – rosyjskie powstanie chłopskie przeciwko bolszewikom, które miało miejsce w latach 1920–1921 w guberni tambowskiej.
Przyczyny powstania Głównym powodem wzrostu niezadowolenia ludności wiejskiej guberni tambowskiej były prowadzone przez bolszewików masowe, narastające w czasie i wyniszczające rekwizycje żywności, głównie zboża na potrzeby armii i głodujących miastMariusz Żurawski, Literatura czerwonego dworu. Bellona 2015, s. 261., . Rekwizycje te dotykały szczególnie Tambowszczyznę, gdyż był to rejon leżący względnie blisko od Moskwy, mający z nią dobre połączenia komunikacyjne oraz nieoddzielony od Moskwy i Petersburga strefami działań wojennych. Drugą ważną przyczyną niezadowolenia i buntu były ciągłe przymusowe, masowe pobory do armii i represje spadające na uchylających się i ich rodziny, określanych jako dezerterzy. Powstaniu sprzyjała też radykalizacja społeczeństwa, duża ilość dostępnej broni, liczne kadry wywodzące się zarówno z wrogich Sowietom szeregów Białych, jak i eserowców. Oprócz tego w wielu wsiach już od 1917 r.