W tym ostatnim stwierdzono, że należy rozstrzelać na miejscu każdego, kto nie poda nazwiska, rozstrzeliwać zakładników w przypadku niespełnienia żądań władz. Za ukrywanie broni, partyzantów, a nawet krewnych partyzantów należy rozstrzelać najstarszego męskiego członka rodziny, a resztę wysiedlić i pozbawić majątku. Masowe egzekucje ludności wsi spowodowały zwiększenie liczby stałych oddziałów partyzanckich bazujących w lasach. W celu walki z nimi rozpoczęto na wielką skalę akcję wypalania lasów, po ich uprzednim okrążeniu. Tuchaczewski 12 czerwca 1921 r. wydał też rozkaz o użyciu gazów bojowych przeciwko ludności skupionej w lasach. Rozkaz ten po jakimś czasie odwołały centralne władze sowieckie.
Wskutek opisanych akcji komunistów, od lipca 1921 r. opór chłopski stopniowo malał. Liczebność oddziałów partyzanckich we wrześniu tego roku szacowano na 1 tys. bojowników, ale jeszcze do końca 1922 r. niewielkie oddziały partyzanckie prowadziły działania zbrojne.