Antoni Wereszczyński (ur. 17 grudnia 1890 w Winnikach, zm. 4 września 1953 w Warszawie) – oficer artylerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, pułkownik ludowego Wojska Polskiego. Mianowany pośmiertnie generałem brygady.
Życiorys Urodził się 17 grudnia 1890 roku w Winnikach, pow. lwowski jako syn Marcelego. W Wojsku Polskim od listopada 1918. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919–1920. Zweryfikowany po wojnie w stopniu kapitana sł. st. art. ze starszeństwem od 1 czerwca 1919. W 1923 pełnił służbę w 22 pułku artylerii polowej w Rzeszowie. W następnym roku służył w Oddziale Szkolnym Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów, pozostając oficerem nadetatowym 22 pap. Cztery lata później dowodził I dywizjonem 1 pułku artylerii polowej Legionów w Wilnie. W 1932 roku pełnił służbę w dowództwie 1 Grupy Artylerii w Warszawie na stanowisku oficera sztabu. W czerwcu 1934 roku, po awansie na podpułkownika, wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy 14 pułku artylerii lekkiej w Poznaniu. Od grudnia 1937 roku do listopada 1938 roku dowodził 11 dywizjonem artylerii konnej w Bydgoszczy.