Luciano Spinosi (ur. 9 maja 1950 w Rzymie), piłkarz włoski grający na pozycji bocznego obrońcy.
Kariera klubowa Pierwszym klubem Spinosiego w karierze był Tevere Roma, w którym przez 2 lata grał w Serie D. W 1967 roku został on piłkarzem AS Roma. W Serie A zadebiutował 12 maja 1968 w przegranym 1:2 wyjazdowym meczu z Torino Calcio. W 1969 będąc rezerwowym zdobył Puchar Włoch. W sezonie 1969/1970 był już podstawowym zawodnikiem zespołu. Dotarł z nim do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów, w którym wraz z kolegami klubowymi toczył zacięte boje z Górnikiem Zabrze. W pierwszym meczu w Rzymie padł remis 1:1, w drugim w Chorzowie remis 2:2, a w trzecim decydującym w Strasburgu także remis 1:1. O odpadnięciu Romy zadecydował wówczas rzut monetą.
W 1970 roku Spinosi przeszedł do Juventusu Turyn i od początku miał pewne miejsce w składzie. W 1972 roku po raz pierwszy w karierze został mistrzem Włoch, a rok później powtórzył to osiągnięcie. W 1973 dotarł z "Juve" do finału Pucharu Mistrzów, ale nie wystąpił w przegranym 0:1 meczu z Ajaksem Amsterdam. W 1974 roku zostawał wicemistrzem kraju, w 1975 - mistrzem, w 1976 - wicemistrzem, a w 1977 i 1978 dwukrotnie z rzędu wywalczył prymat we Włoszech. Dodatkowo w 1977 roku zdobył Puchar UEFA.