Jan Hieronim Hempel, ps. „Jan Bezdomny”, „Jan Boży”, „Jan Wolski”, „Jan Wiślak” (ur. 3 maja 1877 w Prawdzie, zm. 2 września 1937 w Moskwie) – polski publicysta, tłumacz, filozof, działacz ruchu robotniczego i teoretyk spółdzielczości, członek PPS-Lewicy, Polskiej Partii Socjalistycznej i Komunistycznej Partii PolskiWilliam James, Doświadczenia Religijne, Z oryginału angielskiego przełożył i przemową zaopatrzył Jan Hempel, Warszawa 1918., ofiara wielkiego terroru w ZSRR (pośmiertnie zrehabilitowany)Tadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski, Warszawa 1973, s. 128..
Życiorys Urodził się w dzierżawionej przez jego ojca Józefa – agronoma – wsi Prawda, stanowiącej część majoratu GołowinMajorat ustanowiony przez cesarza Mikołaja I dla generała Jewgienija Gołowina po stłumieniu powstania listopadowego.. Jego dziad Jan Hempel był wybitnym polskim geologiem, naczelnikiem górnictwa w Królestwie Polskim. Matka Helena, była córką Hieronima Krzyżanowskiego, profesora prawa na Uniwersytecie Petersburskim. Hempel był bratem Wandy Papiewskiej.