Weryfikacją tej metody hydroniwelacji była budowa tunelu pod kanałem La Manche. Ponieważ tunel budowany był z dwóch końców tzw. jednocześnie z Anglii i Francji, niezbędne było wykorzystanie wyników tego typu niwelacji. Na podstawie tej metody powiązania przeciwległych systemów wysokościowych, udało się uzyskać w momencie połączenia błąd wysokościowy 58mm.
Kolejnym przykładem wykorzystania metody niwelacji hydrodynamicznej jest Fehmarn Belt.
W celu powiązania układów na przeciwległych brzegach wykonano następujące pomiary: Pomiar poziomu zwierciadła wody w sześciu stacjach brzegowych Pomiar prędkości i kierunku przepływu, dokonany na dwóch głębokościach w dwóch punktach pomiarowych Pomiar ciśnienia atmosferycznego na stacjach Puttgarden i Rodby Havn Pomiar prędkości i kierunku wiatru na tychże stacjach
Niwelacja tego typu pozwala na wyznaczenie przewyższenia między dowolnymi punktami w sieci. Różnice między punktami na tym samym brzegu wyniosły 0 mm natomiast między przeciwległymi brzegami 76,0 mm. Średni błąd pomiaru wyniósł 2 cm. W odniesieniu do pomiaru metodą niwelacji hydrostatycznej odchyłka wyniosła 4,6 cm, źródło tego błędu systematycznego nie zostało określone.