Axel Erik Heinrichs (ur. 21 lipca 1890 w Helsinkach, zm. 16 listopada 1965 tamże) – fiński wojskowy (generał), kilkakrotny szef Sztabu Generalnego fińskich sił zbrojnych, dowódca różnych jednostek wojskowych, a także komendant Akademii Wojskowej w okresie przedwojennym, dowódca III Korpusu Armijnego, a następnie Armii Przesmyku Karelskiego podczas wojny zimowej 1939–1940, głównodowodzący sił lądowych w okresie międzywojennym, dowódca Armii Karelii podczas wojny kontynuacyjnej 1941–1944, pisarz wojskowy w okresie powojennym.
Życiorys Jego rodzice byli fińskimi Szwedami. W 1908 r. A.E. Heinrichs ukończył szwedzkie liceum w Helsinkach. Został dziennikarzem w gazetach „Dagens Tidningen”, a następnie „Dagens Pressen”. W lutym 1915 r. wyjechał do Niemiec, gdzie wstąpił ochotniczo do 27 Królewskiego Pruskiego Batalionu Jegrów, w którym służyło wielu Finów. W lutym 1918 r. powrócił do Finlandii. Uczestniczył w fińskiej wojnie domowej jako dowódca w stopniu majora batalionu piechoty. Brał udział w walkach o Tampere i Viipuri, zdobytych przez Białych Finów. W latach 1922–1923 był szefem Sztabu Generalnego armii fińskiej. Do 1924 r. dowodził pułkiem piechoty w Kuovola, po czym do 1925 r. ponownie pełnił funkcję szefa Sztabu Generalnego. Następnie stał na czele 3 Sekcji Sztabu Generalnego. Do 1928 r.