Ta doktryna łączyła dwie skrajne teorie: monizm Adiego Śankary i dualizm Madhwy i głosiła, że wieczna dusza atman jest co do jakości tożsama z Najwyższą Osobą Boga- Kryszną (Bhagavan), lecz różni się ilościowo, ponieważ jest tylko drobną częścią boskiej potęgi. Dzieła Dżiwie przypisuje się autorstwo 25 dzieł literackich, z których najważniejsze to: Harinamamrita Wjakarana (gramatyka sanskrytu w ujęciu teologicznym) Sutra-malika (garmatyka sanskrytu) Dhatu-sangraha (garmatyka sanskrytu) Radha-Kriszna Arćana Czandrika (teologia) Rasamrita-sesa (stylistyka) Madhawa-mahotsawa (opisuje koronowanie Radhy na królową Vrindavanu) Sankalpa-kalpadruma (modlitwa opisująca rasa lila Radhy i Kryszny) Gopala-wirudawali (poemat o Krysznie) Bhawartha-suczaka-czampu Gopala-tapani Upaniszad (o Krysznie jako Najwyższej Osobie Boga) Komentarz do Brahma-samhita Komentarz do Bhakti-rasamrita-sindhu Komentarz do Udżdżwala-nilamani Komentarz do Jogasara-stawaka Agni Puranastha gajatri-bhasja (komentarz o mantrze Gajatri) Padma Puranokta Kriszna-pada-padma-ćihna (o świętych znakach na stopach Kryszny) Śri Radhika-kara-pada-sthita-ćihna (o świętych znakach na stopach i