Do lat 80 XVIII wieku Mejszagoła była własnością Narbutowiczów, Sapiehów i Tyzenhauzów, następnie Wołowiczów, a od 1802 Houwaltów. Prawa miejskie i herb nadał Stanisław August Poniatowski w 1792 roku na mocy dokumentu, w którym Mejszagoła wykazała, iż była miastem jeszcze przed uniąWanda Rewieńska, Miasta i miasteczka magdeburskie w woj. wileńskim i nowogródzkim, Lida 1938, s. 10.. - wizerunek św. Antoniego z Dzieciątkiem na ręku, ale wkrótce Imperium Rosyjskie te prawa zlikwidowało. Podczas powstania listopadowego w okolicach Mejszagoły powstańcy pod dowództwem Emilii Platerówny walczyli z wojskiem rosyjskim. W latach 1862–1865 na miejscu kilku wcześniejszych - ks. Urbanowicz wznióśł obecny kościół parafialny. W grudniu 1905 roku w czasie rewolucji w carskiej Rosji, w Mejszagole usunięto rosyjską administrację. W latach 1919–1920 w rejonie Mejszagoły toczyły się walki polsko-litewskie, tzw. spór o Wilno. W latach 1920–1922 Mejszagoła była włączona do tak zwanej Litwy Środkowej, a od 1922 roku była w składzie II RP. Za II RP siedziba wiejskiej gminy Mejszagoła, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockimPrzynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się.