Linia kolejowa nr 202 Gdańsk Główny – Stargard – zelektryfikowana, jedno- i dwutorowa, pierwszorzędna (na odcinku do km 25,377 magistralna) linia kolejowa znaczenia państwowego w województwie pomorskim i zachodniopomorskim.

Historia do 1945 r. W 1843 Towarzystwo Kolei Żelaznej Berlińsko-Szczecińskiej (Berlin-Stettiner Eisenbahn-Gesellschaft – BSE) ukończyło budowę linii do Szczecina – pierwszej na Pomorzu; trzy lata później (w 1846) przedłużono ją do Stargardu. Około 10 lat później spółka-córka BSE – Tylnopomorska Kolej Żelazna (Hinterpommersche Eisenbahn) – dostała koncesję na budowę linii dalej na wschód.

W czerwcu 1859 po otwarciu linii do Koszalina stacja w Stargardzie stała się stacją węzłową. Kolejne odcinki powstały na przełomie lat 60. i 70. XIX wieku: w lipcu 1869 z Koszalina do Słupska, w lipcu 1870 z Gdańska do Sopotu, we wrześniu 1870 ze Słupska do Sopotu.