Nujol – wysokowrzący olej parafinowy, używany głównie do przygotowania próbek ciał stałych zarówno w spektroskopii IR, jak i w spektroskopii Ramana. Jest to ciężki olej parafinowy, bardzo bierny chemicznie (nie reaguje z większością związków). Zaletą metody z użyciem nujolu jest niska cena i prostota wykonania. Próbkę ciała stałego uciera się wraz z kilkoma kroplami nujolu w agatowym moździerzu do otrzymania jednorodnej zawiesiny, którą umieszcza się jako cienką warstwę (film) pomiędzy dwoma płytkami np. z NaCl lub KBr. Wadą pomiarów IR w nujolu jest pojawienie się na widmie pasm absorpcji pochodzących od samego nujolu: 2950–2800 cm−1 – drgania rozciągające grup i , bardzo intensywne 1465–1450 cm−1 – drgania deformacyjne grup i , intensywne 1380–1370 cm−1 – drgania rozciągające , intensywne
Aby uniknąć powyższego problemu, najczęściej wykonuje się pomiary zawiesiny w dwóch różnych olejach np. oprócz nujolu stosuje się fluorolub (Fluorolube, chlorotrifluoroetylen spolimeryzowany do postaci oleju), który nie zawiera wiązań , zatem nie wykazuje absorpcji w zakresie 2950–2800 cm−1. Fluorolub z kolei absorbuje promieniowanie podczerwone przy niższych wartościach liczby falowej.