Ellen S. Müller-Preis (ur. 6 maja 1912 w Charlottenburgu, zm. 18 listopada 2007 w Wiedniu) – austriacka florecistka pochodzenia żydowskiego, trzykrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.
Życiorys Była córką Niemki i Austriaka, posiadała podwójne obywatelstwo. Była zawodniczką założonego przez jej ciotkę, Wilhelmine Werdnik, klubu „Fechtsaal Werdnik“ (1928-1938 i 1953-1958), a także „FK Union-Rodenstein“ (1939-1944), „Union-Fechtklub“ (1946-1950).
Na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku wywalczyła złoty medal w zawodach indywidualnych. W rundzie finałowej wygrała osiem z dziewięciu pojedynków, uzyskując taki sam wynik jak Judy Guinness z Wielkiej Brytanii. W walce barażowej o złoto Preis pokonała Guinness 5:3. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Berlinie była trzecia. W rundzie finałowej wygrała pięć z siedmiu pojedynków i uplasowała się za Węgierką Iloną Elek i Niemką Helene Mayer. Po zakończeniu II wojny światowej wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 roku, zdobywając kolejny brązowy medal w turnieju indywidualnym. W rundzie finałowej wygrała pięć z siedmiu pojedynków, plasując się za Iloną Elek i Dunką Karen Lachmann. Następnie wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku, gdzie dotarła do półfinałów.