Alessandro Albani (ur. 15 października 1692 w Urbino, zm. 11 grudnia 1779 w Rzymie) – włoski kardynał. Bratanek papieża Klemensa XI (1700–1721) i brat kardynała Annibale Albani.
Życiorys Początkowo wybrał karierę wojskową i w 1707 został dowódcą pułku dragonów w armii papieskiej. Na prośbę Klemensa XI wstąpił do stanu duchownego, prowadził jednak świecki tryb życia, przysparzając tym papieżowi wiele problemów. W 1718 został sekretarzem Memoriałów, a rok później klerykiem Kamery Apostolskiej. W 1720 Klemens XI wysłał go z misją dyplomatyczną do Wiednia w celu negocjowania zwrotu Państwu Papieskiemu terytorium Comacchio.
Następca Klemensa XI, Innocenty XIII na konsystorzu 16 lipca 1721 mianował go kardynałem diakonem Sant’Adriano al Foro, udzielając dyspensy z racji obecności jego brata w Kolegium Kardynalskim oraz braku niższych święceń. Dopiero w grudniu 1721 przyjął święcenia subdiakonatu. Kardynał-protektor Królestwa Sardynii od 1727. Opat komendatoryjny Nonantola od 1730 roku. Uczestniczył w konklawe 1724, 1730, 1740, 1758, 1769 i 1774-75. Jako kardynał-protodiakon (od 1747) ogłaszał wybór i koronował papieży Klemensa XIII (w 1758), Klemensa XIV (w 1769) i Piusa VI (w 1775).