Wykonano wykop badawczy na tarasie przed jaskinią i przesiewano namulisko sali. Stwierdzono istnienie kilku poziomów osadniczych, najstarszy z okresu neolitu, następne z okresu kultury przeworskiej, okresu średniowiecznego i nowożytnego. Znaleziono duże ilości fragmentów ceramiki, kości zwierzęce i jeden krąg ludzki. Były to tylko badania rekonesansowe, można przypuszczać, że w jaskini tej jeszcze wiele jest do odkrycia.
W ramach badań archeologicznych, przeprowadzonych w latach 2012-2015, w jaskini znaleziono szczątki 3 osób. Datowanie radiowęglowe wskazało, że żyli oni w późnym okresie rzymskim (wiek kości: 1655-1755 lar). Badanie izotopów strontu, obecnego w szkliwie zębów, wskazał ponadto, że jedna z nich nie miała pochodzenia lokalnego. Dane genetyczne dwóch pozostałych osób zostały użyte w ramach badań zespołu pod kierownictwem Joscha Gretzinger do modelowania genomu mieszkańców ziem polskich w czasie wędrówki ludów. Pochodzenie obu przebadanych mężczyzn określono jako skandynawskie w linii ojcowskiej () oraz środkowoeuropejskie w linii matczynej.Gretzinger, J., Biermann, F., Mager, H. et al. Ancient DNA connects large-scale migration with the spread of Slavs. Nature (2025). https://doi.org/10.1038/s41586-025-09437-6